Focaccia

Dziś przepis na jeden z moich ulubionych włoskich wypieków, czyli focaccię 🙂
Focaccia to rodzaj pieczywa, którego bazą jest ciasto o dość wysokiej hydratacji (nawodnieniu), i jak podają różne źródła, jej początek jest przypisywany jest Etruskom i przypada na czas przed powstaniem cesarstwa rzymskiego.

Podobnie jak najsłynniejszy włoski wypiek, czyli pizza, focaccię możemy spotkać przyrządzoną na wiele sposobów i z wieloma różnymi dodatkami – na słono, z oliwkami, warzywami lub serem, a także na słodko. Focaccia też może stanowić bazę do kanapek, może być jedzona na gorąco zaraz po wyjęciu z pieca lub też na zimno. Można jeść ją z oliwą lub z dodatkiem pesto – mnogość opcji jest nieograniczona 🙂
Generalnie dobra focaccia u mnie w domu znika zanim zdąży ostygnąć 🙂

Mój przepis to ciasto o hydratacji na poziomie 80% z dodatkiem warzyw i parmezanu. Polecam, nic trudnego, musimy tylko poświęcić chwilę na wyrastanie ciasta. Dodatki do focacci to tak na prawdę nasza wyobraźnia – ja najczęściej używam rozmarynu, oliwek, pomidorków koktajlowych, cebuli i papryki.

Przepis na blachę 25x35cm.
– 500g mąki 00
– opakowanie suchych drożdży (7-8g)
– 400g wody
– czubata łyżeczka soli
– płaska łyżeczka cukru
– oliwa z oliwek
– kolorowa papryka
– czerwona cebula
– pomidorki koktajlowe (ok.10 sztuk)
– czarne i zeilone oliwki
– świeży rozmaryn
– drobno starty parmezan

Na początek w dużej misce mieszamy mąkę z drożdżami i dolewamy prawie całą wodę (zostawiamy sobie ok 100ml na koniec). Mieszamy wszystko łyżką lub silikonową szpatułką do połączenia składników. Potem dodajemy resztę wody i sól. Nigdy nie mieszamy drożdży bezpośrednio z solą, gdyż sól skutecznie zminimalizuje ich działanie.

Mieszamy wszystkie składniki i dodajemy 2 łyżki oliwy idalej mieszamy aż ciasto wchłonie oliwę. Na tym etapie będzie ono lepkie i grudkowate. Miskę z ciastem przykrywamy folią spożywczą i odstawiamy na ok.30 minut. Po tym czasie ciasto odrobinę przemieszamy – wkładamy łyżkę od brzegu miski i podnosimy brzeg ciasta i 'zawijamy’ do środka. Taką czynność powtarzamy 2 razy na całym obwodzie miski z ciastem. Ponownie przykrywamy całość folią spożywczą i odstawiamy na godzinę do wyrośnięcia.

Gdy ciasto podwoi swoją objętość polewamy je lekko oliwą (ok.1 łyżka), natłuszczamy dłonie oliwą i wkładamy ręce pod ciasto od brzegu miski i 'zawijamy’ je do środka. Powtarzamy tę czynność kilkukrotnie a następnie staramy się podnieść całe ciasto i składamy je w misce na pół. Tę czynność też powtarzamy kilkukrotnie aż nasze ciasto nabierze gładkiej struktury.

Blachę do pieczenia o wymiarach ok. 25×35 cm dokładnie natłuszczamy oliwą (lepiej, żeby było jej ciut za dużo niż za mało) i przekładamy na nią nasze ciasto. Na blasze powtarzamy proces składania ciasta na pół jeszcze kilkukrotnie, natłuszczamy ciasto jeszcze 1 łyżką oliwy i całość po raz kolejny przykrywamy folią i odstawiamy na 30-40 minut. Na tym etapie w żaden sposób nie rozpłaszczamy ani nie kształtujemy ciasta – pozwalamy, żeby samo się 'rozlewało’.
Po tym czasie ciasto powinno powiększyć swoją objętość. Natłuszczamy dłonie oliwą i wbijamy palce całymi dłońmi w ciasto na całej jego objętości – będą się tworzyć bąble a ciasto wypełni całą blachę.

Teraz czas na nasze warzywa – oliwki i pomidoki koktajlowe kroimy na pół, paprykę i cebulę w cienkie paski – wszystkie dodatki wciskamy w ciasto – możemy tu się pobawić w tworzenie różnych spektakularnych 'obrazów’ – pod hasłem focaccia art możemy znaleźć w internecie wiele efektownych aranżacji – ogranicza nas tu tylko nasza wyobraźnia 🙂

Całość posypujemy jeszcze odrobiną soli, parmezanu i ziół (rozmaryn, oragano, bazylia – co wolimy lub mamy akurat pod ręką).

Focaccię pieczemy w 250 stopniach przez ok.12-15 minut aż ciasto ładnie wyrośnie i będzie ładnie zrumienione.
Upeczoną focaccię możemy jeść z dodatkiem oliwy (ja lubię oliwę z chili lub z cytryną), możemy też posmarować pesto, lub po ostygnięciu przekroić na pół i robić z niej pyszne kanapki.